nr. 6 - Augustus 2010

Editie

• De bouwkolom: living apart together. Hoe fragmentatie onze grootste vijand is geworden
  Frens Pries en Matthijs Kuhlman, De bouwkolom is een veelkoppig monster. Van idee tot realisatie werken er tientallen verschillende specialisten aan één bouwproject, liefst van zoveel mogelijk verschillende bureaus. De gevolgen zijn evident: versnippering, minder enthousiasme en hoge (faal)kosten. Laten we ophouden met het papieren keurslijf en de bouw teruggeven aan de bouwers.
  
  
• Column. Vluchten kan niet meer
  Kees Tamboer, Het ligt alweer een tijdje achter ons, maar journalisten die hun werkterrein op en rond het Binnenhof in Den Haag hebben zullen donderdag 1 april 2010 niet gauw vergeten.
  
  
• Dura Vermeer, Lefier, Hoorne Vastgoed en gemeente Breda winnaars Golden Green Awards 2010
  Wim Laverman, Dura Vermeer, Lefier, Hoorne Vastgoed en de gemeente Breda hebben met hun ingezonden projecten het meest bijgedragen aan de realisering van de ambities van het Lente-akkoord, stelde juryvoorzitter Elco Brinkman toen hij op 1 juni de vier winnaars bekend maakte. Dat gebeurde tijdens een discussiediner emt de 110 hoogste beslissers in de volkshuisversting, bouw- en vastgoedwereld.
  
  
• Architecten als chef de cuisine
  Lodewijk Brunt, Hebben toonaangevende architecten nog ruimte voor creativiteit? Dat vraagt Ton Idsinga zich in zijn boek Steen af. Geld, macht en landjepik duwen architecten naar een ondergeschikte rol. Maar het ouderwetse ontwerpen om mensen te betoveren is toch niet verdwenen.
  
  
• Bert Keijts: 'Politiek moet corporaties beter gaan aansturen'
  Karl Bijsterveld, Na 28 jaar werken bij de rijksoverheid, waarvan zeven jaar als topman bij Rijkswaterstaat, maakte Bert Keijts een verrassende overstap naar een woningcorporatie. Sinds 1 januari dit jaar is hij bestuursvoorzitter van Portaal, een van de grootste corporaties van Nederland. Hij pleit voor een heldere sturing door het Rijk en een beter samenspel tussen Rijk, corporaties en gemeenten. Ook binnen Portaal ziet hij ruimte voor verbetering. “Ik wil meer doen dan op de winkel passen.”
  
  
• Cocreëren en cofinancieren als nieuw model
  Lenny Vulperhorst, De productieketen in bouw- en vastgoed wordt dagelijks verlengd met nieuwe spelers en iedereen klaagt dat processen stroperig zijn en krankzinnig lang duren. Als anonieme afnemers komen woonconsumenten, gebruikers van gebouwen, treinreizigers of automobilisten in deze ‘waardeketen’ overigens niet voor. Hoogstens figureren zij in de lachwekkende rijtjes van postmoderne bureaus waarmee de bouw- en vastgoedwereld zijn klanten probeert te typeren. Het oude businessmodel in de bouw- en vastgoedsector lijkt nog steeds op dat van het industriële uit de vorige eeuw. De huidige crisis en de trendbreuken dwingen de sector tot systeemverandering, tot een ander businessmodel.
  
  
• Johan Dunnewijk, WonenBreburg, over ownership, betrokkenheid en armoede. 'In de volkshuisvesting zijn heel mooie etalages waar geen winkels achter zitten'
  Wim Laverman, De prestaties van WonenBreburg worden in het werkgebied Tilburg en Breda goed gewaardeerd. Daarbuiten is de corporatie een stuk minder bekend. Directeur/bestuurder Johan Dunnewijk ambieert geen voortrekkersrol in het landelijk debat over waar het heen moet met de volkshuisvesting en het functioneren van de corporaties. Maar helemaal stil daarover is hij ook weer niet. Hij wijst vooral op de geringe aandacht voor het armoedeprobleem en wat daaraan te doen is.
  
  
• Duurzame gebiedsontwikkeling als verdienmodel
  Sybilla Dekker en Peter van Rooy, Voor gebiedsontwikkeling is een breed maatschappelijk verhaal nodig, naast andere regelgeving en een andere bestuurscultuur. Nederland komt als wereldlaboratorium voor duurzame gebiedsontwikkeling in beeld, in navolging van de stad voor volkshuisvesting en het platteland voor landbouw. Niet alleen als ideologie maar als krachtig verdienmodel, door ruimtelijke functies juist in financieel-economisch opzicht met elkaar te verbinden. Hierdoor komen de meest uiteenlopende innovaties los en bereiken we meer met minder middelen. Zo ontstaan weer focus en kracht en krijgen we zin in de eenentwintigste eeuw.
  
  
• Column. Time Flies...
  Jaap Modder, Het Amerikaanse weekblad Time publiceerde onlangs haar jaarlijkse special over the 100 most influential people in the world. Op de cover onder anderen Chelsea-voetballen Drogba en Lady Gaga.
  
  
• Gerard Marlet over de aantrekkelijke stad. Bezem door heilige beleidshuisjes
  Kees de Graaf, In zijn publicatie De aantrekkelijke stad bundelt Gerard Marlet een veelheid aan recent onderzoeksmaterieel over wat steden aantrekkelijk maakt – en wat niet. Hij schuwt daarbij niet de aanval op stadsontwikkelingsbeleid dat in zijn ogen achterhaald en niet effectief is. Centraal in zijn betoog staat de relatie tussen wonen en werken: steden waar het goed wonen is, slagen er beter in werknemers en bedrijven aan zich te binden. Dat is goed nieuws voor aantrekkelijke steden als Haarlem en Groningen, maar veel minder voor groeisteden als Almere en Spijkenisse. Building Business vroeg Marlet om een nadere toelichting op zijn onderzoek.
  
  
• Nieuwe kansen voor solidariteit in wijkvernieuwing
  Kees de Graaf, Lange tijd was de stedelijke vernieuwing vooral het toneel van (goedwillende en goedbedoelende) professionals, die ‘top-down’ de bewoners van buurten en wijken in beweging probeerden te krijgen. Dat die bewoners ook samen en onderling heel goed richting kunnen geven aan de toekomst van hun woon- en leefomgeving, is iets dat pas de laatste tijd meer aandacht krijgt. INBO-adviseurs Alex Sievers en Arnoud Ashouwer schreven in het februarinummer van dit blad over de inzet van bewoners voor hun buurt. In een rondetafelgesprek wordt nader over deze manier van denken en doen van gedachten gewisseld, met vertegenwoordigers uit de hoek van gemeente, zorg, corporaties en markt. Conclusie: zelfbeheer (of wat voor naam er ook aan gegeven wordt) biedt zeker kansen, zowel in de bestaande stad als in nieuwe situaties.
  
  
• Amsterdam en de weerbarstige praktijk van maatschappelijk vastgoed
  Karl Bijsterveld, Maatschappelijk vastgoed staat steeds meer in de belangstelling, maar zorgt in de praktijk voor de nodige hoofdbrekens. Wie doet wat? Hoe maak je heldere afspraken? Wie kan het beste de financiële risico’s beheersen? Een rondje langs ‘ervaringsdeskundigen’ in Amsterdam blijkt een interessante leerschool. ‘Gevechten moeten we vermijden.’
  
  
• Column. De laatste Leonardo da Vinci
  Henk Hofland, Het gebouw is voltooid, de rode vlag met hamer en sikkel wappert op dit meesterwerk van stalinistische architectuur, duizend appartementen verdeeld over tien verdiepingen
  
  
• Een nieuwe toekomst voor project- en gebiedsontwikkeling?
  Peter Noordanus, De crisis heeft een forse ravage aangericht in de vastgoedindustrie en die crisis is nog lang niet over. Alle projectontwikkelingsbedrijven hebben behoorlijk gas terug moeten nemen, stevig op de algemene kosten moeten bezuinigen en met het nodige kunst- en vliegwerk hun balans moeten saneren. Veel bedrijven zitten financieel gesproken behoorlijk tussen de deur. Net zoals de overheid overigens, die door de crisis geconfronteerd wordt met een sterk gestegen overheidstekort en niet ontkomt aan een drastische bezuinigingsoperatie.